20 Temmuz 2017 Perşembe

Ses Veriyorum



Merhabalar! Bu kez gerçekten çok uzak kaldım. Neden bilmiyorum, ama bir türlü uğrayamadım buralara. Sanırım eşimin sürekli evde olması, okulların kapanması, benim bir ay boyunca fizik tedaviye gitmem bayağı etkili oldu. Bu arada kendimle ilgili oldukça radikal bir karar verdim. Bununla ilgili pek çok tahlil yaptırmam gerekti. Yaklaşık 25 gündür hastanelere gidip geliyorum. Durum netleştiği zaman sizleri de bilgilendireceğim tabii :) 

Haziran sonunda küçük bir tatil yaptım...


Tatilde de kitabımdan vazgeçmedim...


Koşturmacamdan fırsat kaldığı sürece çiçeklerimle ilgileniyorum...






Kapımızın önünde ve penceremizde beslediğimiz iki kedimiz var. İkisi de birbirinin aynısı. Sanırım kardeşler. Birinin adını pıh koyduk. Çünkü beslemek için bile elimizi uzatsak, hemen pıhlıyor. Bize bir türlü alışamadı :) Diğeri ise minnoş. Aşağıdaki fotoğraf ona ait. O da sadece kızımın yaklaşmasına izin veriyor. Olsun, onları uzaktan sevmek bile bize iyi geldi...


Veee, olmazsa olmazlarım, kitaplarım... Bunlar haziran ayında ve temmuzun başında okuduklarım. Aslında bir tane daha var, ama ona ayrı bir post yapmak istiyorum. Normal yazma düzenimi bir yerden yakalamam gerek değil mi?


Biliyorum çok değil, ama benim hızıma göre gayet iyi. Özellikle fizik tedavi sırasında çok güzel kitap okunuyor, haberiniz olsun :)

Önce Kır Çiçeği Tepesiyle başlamak istiyorum.


Kır Çiçeği Tepesi, Kimberley Freeman'ın okuduğum ikinci kitabı. Şu anda üçüncüsü elimde... Daha önce Deniz Feneri Koyu'nu okumuş ve çok beğenmiştim. Eğer, merak ederseniz tık tık...
Kır Çiçeği Tepesi Adındaki Çiftliğin hikayesini, 1900'lerin başında bu çiftlikte yaşamış Beattie'nin ve O'nun torunu Emma'nın 2000'lerde yaşadıklarını merak ediyorsanız, mutlaka okuyun derim. 

Bırak Pencerenden İçeri Süzülsün Hayat ise benim için hayal kırıklığı oldu...


Klasik, aldatılan eş ve boşanma süreci... Samantha'nın, bu süreçte düştüğü zorlukların üstesinden gelme çabaları... Kitabın adı ve arka kapağında yazanlardan dolayı almıştım. Ama okumasanız da bir şey kaybetmezsiniz...

Piruze... Aaaaahhh Piruze... İçimi yaktın, kavurdun benim...


Çok merak ettiğim bir kitaptı. Ayrıca Sinan Akyüz de çok merak ettiğim bir yazardı. Fizik tedavideki arkadaşlarımdan Şükran Hanım'ın bana hediye ettiği birkaç kitaptan biri Piruze idi. Büyük bir hevesle okudum. Ama okurken içim parçalandı. Seksenli yıllarda Şam'a gelin giden bir Diplomat kızı Piruze'nin acıklı ve zor hayat hikayesi... Hem merak ettim, hem üzüldüm. Bu yüzden biraz zor okudum kitabı. Ama kitabın devamı olan Piruze ve Oğullarını da satın aldım. Moralimin yüksek olduğu bir ara, onu da okuyacağım. Üzüntülü şeyleri de okuyabilirim diyorsanız, mutlaka okuyun derim.

Yine aldatılıp, boşanan bir kadın hikayesi...


Ama bu kitabı beğendim.  Boşanmak zorunda kalan Evelyn, kendisine yeni bir hayat kurar. Bunun için de ülkenin diğer ucuna gider, orada kendisine yeni arkadaşlar edinir. Yıkık dökük bir dükkanı adam edip, kırkyama atölyesine dönüştürür. Ona yardım eden arkadaşları da, kendisi de hayattan yeni dersler çıkartırlar...

Mümkün olduğunca kısa yazmaya çalıştım. Ben hala örgü öremiyorum. Bu da beni çok üzüyor. Ama ne yapalım, şimdilik yukarıda anlattığım şeylerle oyalanmaya çalışıyorum. Arayı fazla açmamayı umuyorum. Yeniden görüşmek üzere...

7 Haziran 2017 Çarşamba

Dostluk Ekmeği _ Darien Gee



Merhabalar, nasılsınız? Ben hala bileğimle uğraşıyorum. Fizik tedavim bitmedi. Doktorum bandaj vermişti, Ama düzelme olmayınca, bilekliğe terfi ettim :( Şu anda da bileklikle yazmaya çalışıyorum. Oldukça zor oluyor. Zaten bu yüzden yazacaklarım birikti ya... Sizleri çok özledim. Bu kitabı geçen ay bitirdim ama, uzun uzun yazamayacağım için bekledim. Şimdi de kısaca yazmaya çalışacağım...


Dostluk Ekmeği, birkaç yıldır kitaplığımda okunmayı bekliyordu. Aslında böyle, bekleyen çok kitabım var. Dayanamayıp önceliği yeni kitaplara verince, eskiler biriktikçe birikti. Ben de, bir süre yeni kitap almamaya karar verdim. Dayanabilirsem, eskileri okuyacağım. Ama bloğunuz olunca, zaten herkesin çoktaaan okuduğu kitaplar hakkındaki fikirlerinizi yazmanız ne kadar anlamlı olur bilemiyorum. Ama olsun belki okumayan birileri vardır...

Bu kitap beni çok etkiledi. Allah kimseye evlat acısı vermesin. Zaman zaman gözyaşlarımı tutamadım. Kitapta ayakları üzerinde durmaya çabalayan üç kadının hikayesi anlatılıyor. Julia oğlunun ölümünün üzerinden yıllar geçmesine rağmen, kendisini toparlayamamıştır. Bu durum, eşi Mark ile aralarında derin bir uçurum oluşmasına neden olmuştur. Julia'nın bir de kızı vardır. Bir gün, anne - kız kapılarının önünde sepet içinde biraz mayalı hamur, bir tane ekmek ve üzerinde tarif yazılı olan bir kağıt bulurlar. Julia, kızının israrlarına dayanamaz ve tarifi dener. Tarifte bir kural yazmaktadır: " Hamur dört parçaya ayrılacak. Bir tanesiyle yeni ekmek yapılacak, diğer üç parça ise tarifle birlikte sevdiklerinize dağıtılacak." Böylece Julia, Madeline ve Hannah ile tanışır. Madeline, buraya eşi öldükten sonra yerleşmiştir ve kasabanın çay salonunu işletmektedir. Hannah ise, bir çello sanatçısıdır. Ancak, sakatlandığı için artık konser verememektedir. Buraya eşinin isteği üzerine taşınmış; fakat çok geçmeden eşi tarafından terk edilmiştir. O da tıpkı Julia gibi ayakta kalmaya çalışmaktadır. Dostluk ekmeği tarifi bu üç kadın kadar, tüm kasabayı etkisi altına alır...



Kitap çoğunlukla bu üç karakter çevresinde dolaşsa da; pek çok güçlü karakterle tanışıyoruz. Özellikle Julia'nın eşi Mark, alkışlamak istediğim karakterlerden birisi. Kitabı uzun uzadıya anlatmak isterdim ama bileğim izin vermiyor ne yazık ki... Bu yüzden ilk kez, arka kapak yazısını da yazamayacağım. 

Kitapta çok güzel tarifler var. Bileğim iyi olsaydı kesin denerdim :) Eğer hala okumadıysanız ben öneririm. Kitap bittiğinde, kalbinize dokunacak...

31 Mayıs 2017 Çarşamba

Gül Reçeli Yaptım



Merhabalar! Günleriniz nasıl geçiyor? Burada bazen yağmur yağıyor, bazen güneş açıyor. Hava bir soğuyor, bir ısınıyor. Tam hastalık havası. Bu gidişle yaz gelmeyecek sanırım. Olsun, oruç tutanlar için havanın serin olması daha iyi. Sizlerle sohbet etmeyi özledim gerçekten.

Bizde hayat aynı şekilde devam ediyor. İşler, güçler derken zaman geçiyor. Ben diyet yapmaya çalışıyorum, ama evdekilerin günahı ne? Onlar reçel yemeği çok seviyorlar. Bizim apartmanın bahçesindeki kokulu gül de bu sene bayağı büyüdü ve daha çok gül verdi. Ben de gül reçeli yapayım dedim. 


Kokulu pembe gülleri, açtıkça 5'er, 10'ar tane topladık. Bu kadar gülle reçel yapamayacağım için topladıklarımı biriktirdim :) Aslında bileklerim yüzünden, kesme işlerinde eşimden çok yardım aldım.

Bir elinizle güllerin çiçek kısmını kavrayın ve sap bölümünden ayırın. Yaprakların dibindeki beyaz kısımları kesin. Bu şekilde yaparsanız, işiniz çok daha kolay olur. Yaprakları hırpalamadan yıkayıp, süzün. Dediğim gibi, ben parti parti gül topladım. Bu yüzden her topladığım partiyi bu şekilde yıkadıktan sonra, üzerine iki kaşık şeker döküp ovdum. Cam kaba koyup, buzdolabına kaldırdım.  Yaklaşık 30 tane gül olunca tencereye 2 kg. şeker ve 7 bardak su koydum. Yarım saat kadar kaynattıktan sonra gülleri de ekledim.


Güllerle birlikte yarım saat daha kısık ateşte kaynattım. Sonra iki limonun suyunu sıkıp, içine kattım. 5 dakika da öyle kaynattım. Siz kıvamını anlamak için bir çay tabağına damlatıp, biraz bekledikten sonra tabağı eğin. Su gibi akıp, gitmiyorsa reçelinizin kıvamı tamamdır. Gül reçeli çok kıvamlı olmuyor. Soğuyunca da koyulaşacağını unutmayın. Fazla koyu yaparsanız, şekerlenebilir.


Benim güllerim pembe olduğu için reçelin rengi çok kırmızı olmadı. Ama boya da katmadım. Bu, doğal rengi yani. 


Bazı yerlerde pazarlarda da reçellik gül satılıyormuş. Ben burada bulamadım. Neyse ki apartmanın bahçesindeki gül büyüdü. Denemek isteyenlere kolay gelsin. Yeniden buluşmak dileğiyle...

26 Mayıs 2017 Cuma

Benden Haberler



Merhabalar! Çok seyrek yazdığımın fakındayım. Sizlerin bloglarını da ziyaret edemiyorum. Ama çok yoğun günler atlattım. Bileğim de ne yazık ki hala düzelmedi. Bilgisayar kullanmak canımı çok yakıyor. Bu nedenle buralara fazla uğrayamıyorum. 

Mutfağım sonunda bitti. Birkaç fotoğraf paylaşayım istedim :) 


Fotoğrafları çektiğimde gül reçeli yapmak için gül biriktiriyordum. Onlar da çıkmış :)




Kayınvalidemin ayağı takılmasın diye yere halı yayamıyorum. Ne çok ıvır zıvır varmış, yerleşene kadar canım çıktı :)

Tabii bileklerim yüzünden eşimden çok yardım aldım, sağ olsun. Bileklerim dinlendirmekle iyileşmeyince, fizik tedavi yapılmaya başlandı.


Tedavi sırasında da boş durmuyorum tabii, kitabım hep benimle. Ağrılarım tam olarak azaldı diyemem, elimi hala kullanamıyorum. Umarım zamanla faydasını görürüm.

Bu arada inşaat işleri kızımın doğum gününe kadar bitmeyince, kutlamayı ertelemek zorunda kaldık. Geçen hafta sonu gecikmeli olarak onu da kutladık.


Kış boyunca yediğime içtiğime dikkat etmedim açıkçası. Bu da bana kilo üzerine kilo olarak döndü maalesef. Kızımın doğum günü partisinden sonra yeniden sayarak beslenmeye döndüm. Aslında bunu sürekli yapabilsem, ufacık bir zorlukta boş vermesem şimdiye kadar normal kiloma dönmüştüm. Yolum çok uzun olunca, yoldan çıkmam da kolay oluyor maalesef. 

Sizlerle dertleşmeyi özlemişim. Ama lafı çok uzattım galiba. Tüm inananlara hayırlı ramazanlar diliyorum. Oruç tutabilenler ramazanı kolayca geçirsinler. Uzatmadan görüşmek niyetindeyim. Yazacaklarım var, umarım en kısa zamanda yazabilirim...

15 Mayıs 2017 Pazartesi

Kızımın Cicileri Bloğu'nda Çekiliş Var


Merhabalar! Günler sonra nihayet bilgisayarımın başına oturabildim. Yorumlarınız için hepinize teşekkür ediyorum. Gecikmeli olarak cevap yazabildiğim için gerçekten özür dilerim. Mutfakta tadilat yaptığımızı yazmıştım. Sonunda tadilat bitti ve yerleştim sayılır. Nasıl bir mikrop almışız bilmiyorum ama, hala öksürüyoruz. İki gün öce bileklerim için fizik tedaviye başladım. Aynı anda iki bilek için uygulama yapılamıyormuş. Önce birini halledebilirsek, daha sonra da diğeri için gideceğim. Umarım faydasını görürüm. Gerçekten moralim çok bozuk...

Benden haberler kısaca böyle... Gelelim yazımın başlığına... Kızımın Cicileri Bloğu'nun Sahibesi Emine Hanım çok zarif takılar yapıyor.  Fotoğraftaki güzel takı setini de, çekilişle takipçilerinden birisine hediye etmek istiyor. 


Eğer siz de yukarıdaki takı setine sahip olmak istiyorsanız Kızımın Cicileri Bloğu'nu ziyaret edip; detayları öğreneblirsiniz. Şimdiden hepinize bol şans diliyorum...

Görüşleriniz Benim İçin Değerlidir!

Zaman ayırıp, yorum yaptığınız için teşekkür ederim. Yorumlarınız onaylandıktan sonra görüntülenecektir. Reklam ve hakaret içeren yorumları yayınlamıyorum. Düşüncelerinizi bekliyorum...